Litwo! Ojczyzno moja! ty jeste jak zdrowie.<br>
Ile ci trzeba ceni, ten tylko si dowie,<br>
Kto ci straci. Dzi pikno tw w caej ozdobie<br>
Widz i opisuj, bo tskni po tobie.<br><br>
 
Panno wita, co jasnej bronisz Czstochowy<br>
I w Ostrej wiecisz Bramie! Ty, co grd zamkowy<br>
Nowogrdzki ochraniasz z jego wiernym ludem!<br>
Jak mnie dziecko do zdrowia powrcia cudem<br>
(Gdy od paczcej matki pod Twoj opiek<br>
Ofiarowany, martw podniosem powiek<br>
I zaraz mogem pieszo do Twych wity progu<br>
I za wrcone ycie podzikowa Bogu),<br>
Tak nas powrcisz cudem na Ojczyzny ono.<br><br>

Tymczasem przeno moj dusz utsknion<br>
Do tych pagrkw lenych, do tych k zielonych,<br>
Szeroko nad bkitnym Niemnem rozcignionych;<br>
Do tych pl malowanych zboem rozmaitem,<br>
Wyzacanych pszenic, posrebrzanych ytem;<br>
Gdzie bursztynowy wierzop, gryka jak nieg biaa,<br>
Gdzie panieskim rumiecem dzicielina paa,<br>
A wszystko przepasane, jakby wstg, miedz<br>
Zielon, na niej z rzadka ciche grusze siedz.<br>